Sztuka należy do wspólnego świata [oświadczenie dyrektora Muzeum Sztuki w Łodzi]
Muzeum Sztuki w Łodzi powstało z gestu, który do dziś pozostaje poruszający: z solidarności artystów, z ich wiary, że sztuka może stać się dobrem wspólnym, że może służyć społeczeństwu nie jako ozdoba, lecz jako narzędzie wyobraźni, wolności i wzajemnego rozumienia.
dr Daniel Muzyczuk, dyrektor Muzeum Sztuki w Łodzi
To zobowiązanie jest wpisane w sam początek naszej instytucji. Dlatego jako dyrektor muzeum, które zostało uformowane przez artystki i artystów, z głębokim przekonaniem popieram działania Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego zmierzające do ustawowego zabezpieczenia twórców. Ich praca współtworzy język, którym społeczeństwo opowiada o sobie, swoich lękach, nadziejach i konfliktach. A jednak bardzo często osoby, które dają nam te narzędzia, same pozostają poza stabilnym systemem ochrony społecznej. Dziś, kiedy realizujemy projekt Dary przyjaźni, szczególnie mocno czujemy ciągłość tamtego pierwszego gestu. Artyści raz jeszcze przekazują swoje prace publicznej instytucji, a przez nią wszystkim nam. To dar zaufania, przyjaźni i odpowiedzialności. Dar, który mówi, że sztuka należy do wspólnego świata.
Wierzę, że na solidarność artystów powinniśmy odpowiedzieć solidarnością społeczną. Ustawa o zabezpieczeniu artystów nie jest wyłącznie rozwiązaniem technicznym. Jest uznaniem, że praca twórcza ma realną wartość publiczną, a osoby, które przez całe życie współtworzą kulturę, nie mogą pozostawać niewidzialne wtedy, gdy same potrzebują ochrony. Dla Muzeum Sztuki w Łodzi to nie tylko kwestia polityki kulturalnej, ale sprawa najgłębiej związana z etosem naszej instytucji. Tym bardziej poruszająca jest dla mnie gwałtowność części reakcji, jakie wywołała sama zapowiedź tych rozwiązań. Rzetelna i merytoryczna dyskusja czy konstruktywna krytyka kształtu ustawy, zastąpiona została podsycaną negatywnymi emocjami nagonką na ludzi pracy twórczej, których przedstawia się jako grupę uprzywilejowaną i oderwaną od społeczeństwa. To fałszywa, krzywdząca i głęboko niesprawiedliwa ocena. Artyści nie stoją poza czy ponad wspólnotą, ale są jej integralną częścią.
Od redakcji: Oświadczenie publikujemy w niezmienionej formie. Tytuł, inspirowany tekstem, pochodzi od redakcji.
