„Mazowsze” zmierzy się z „Weselem” Wyspiańskiego. Wielkie widowisko już w październiku.

Ponad 150 artystów na scenie, muzyka Feliksa Nowowiejskiego, niezwykłe choreografie i kostiumy z epoki. Zespół „Mazowsze” przygotowuje światową prapremierę widowiska „Mazowszem malowane – Wesele polskie”, inspirowanego jednym z najważniejszych dzieł polskiej dramaturgii. Oficjalne premiery zaplanowano na 24 października 2026 roku w siedzibie zespołu w Karolinie.

Czy „Wesele” Stanisława Wyspiańskiego może stać się wielowymiarowym widowiskiem, w którym słowo, muzyka symfoniczna, śpiew chóralny i taniec tworzą jedną sceniczną opowieść? Państwowy Zespół Ludowy Pieśni i Tańca „Mazowsze” im. Tadeusza Sygietyńskiego udowadnia, że tak. „Mazowszem malowane – Wesele polskie” to oryginalne spotkanie klasyki polskiej literatury z muzyką Feliksa Nowowiejskiego oraz charakterystycznym dla „Mazowsza” rozmachem wykonawczym.

Spektakl wymyka się jednoznacznym klasyfikacjom gatunkowym. Łączy elementy teatru dramatycznego, opery i widowiska tanecznego, zachowując przy tym wyjątkowy charakter utworu Wyspiańskiego. Jego tekst spotyka się z kompozycjami Feliksa Nowowiejskiego – „Malowankami ludowymi” oraz baśnią baletową „Król wichrów”. Rozbudowane partie chóralne, orkiestra symfoniczna, aktorskie interpretacje postaci i pełne energii sceny taneczne składają się na wielowymiarową opowieść o polskiej kulturze i tożsamości.

„Wesele” wierne tradycji, z finałem pełnym nadziei

Twórcy widowiska przenoszą widzów do weselnej izby – karczmy, w której spotykają się różne środowiska społeczne. Scenografia i kostiumy odwołują się do realiów początku XX wieku. Wśród scenicznych obrazów pojawiają się symbole polskości, a stroje przygotowane w pracowniach krawieckich zespołu „Mazowsze” podkreślają chłopskie i mieszczańskie pochodzenie weselników.

Adaptacja zachowuje historyczny charakter dramatu i wierność postaciom stworzonym przez Wyspiańskiego. To świadomy wybór artystyczny, który pozwala przybliżyć klasyczne „Wesele” także młodemu pokoleniu, bez przenoszenia jego akcji we współczesność.

Jednocześnie widowisko przynosi własną interpretację finału. Tam, gdzie dramat Wyspiańskiego pozostawia obraz narodowego marazmu i bezsilności, wersja „Mazowsza” kreśli symboliczną wizję narodowego przebudzenia. To zakończenie, które pozostawia widzów z nadzieją na lepsze jutro.

Wyspiański, Nowowiejski i „Mazowsze” na jednej scenie

Tytuł „Mazowszem malowane – Wesele polskie” łączy trzy filary widowiska: artystyczną tożsamość zespołu „Mazowsze”, dramat Stanisława Wyspiańskiego oraz polskie tańce weselne obecne w „Malowankach ludowych” Feliksa Nowowiejskiego.

Produkcja nawiązuje również do wcześniejszego widowiska zespołu – „Betlejem polskiego”, wystawianego w Karolinie od 2018 roku. Oba tytuły łączy postać Lucjana Rydla, którego wesele stało się inspiracją dla dramatu Wyspiańskiego, a także idea przybliżania polskiego dziedzictwa poprzez wielkoformatowe widowisko sceniczne.

Za adaptację i reżyserię odpowiada Zbigniew Kułagowski, kierownictwo muzyczne objął Jacek Boniecki, choreografię przygotował Jarosław Staniek, a za scenografię i kostiumy odpowiada Rafał Orłowski. Reżyserię świateł przygotował Filip Żygałło, reżyserię dźwięku – Piotr Przedbora, a charakteryzację – Sergiusz Starski. Na scenie wystąpią aktorzy, soliści, chór, balet i orkiestra Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca „Mazowsze” im. Tadeusza Sygietyńskiego pod dyrekcją Jacka Bonieckiego.

Światowa prapremiera w Karolinie

Światowa prapremiera widowiska „Mazowszem malowane – Wesele polskie” odbędzie się w siedzibie zespołu „Mazowsze” w Karolinie. Oficjalną premierę zaplanowano na 24 października 2026 roku. Następnie spektakl wejdzie do stałego repertuaru zespołu. Na 2027 rok planowane są również występy w innych miastach Polski, między innymi w Olsztynie, Szczecinie, Poznaniu, Wrocławiu, Krakowie, Lublinie i Gdańsku.

„Mazowszem malowane – Wesele polskie” to propozycja dla tych, którzy chcą na nowo odkryć klasykę polskiej literatury – w muzycznym, tanecznym i wizualnym rozmachu, a zarazem z szacunkiem dla historycznego kształtu dzieła.