KonTeksty

15 luty 2021
Jedno uczucie może otworzyć w nas nieskończenie wiele wymiarów. A indywidualna wrażliwość pozwala zinterpretować rzeczywistość wokół nas, przemieniając ją w galerię obrazów – podziwianych, niepokojących, magnetycznych, odczuwanych, doświadczanych wszystkimi zmysłami.
4 luty 2021
Znalazłam ten wiersz na facebookowym profilu pewnej poetki i utkwił w mojej pamięci na wiele tygodni. Aż wreszcie musiałam o nim napisać, wyrzucić z siebie emocje, które we mnie wzbudził; w prostej metaforze zasklepia nasze zaskoczenie nagłym odejściem bliskich…
18 Styczeń 2021
Wiersze Adama Zagajewskiego uwodzą oryginalną poetyką, zmysłowymi określeniami, niebanalną wyobraźnią autora. Już sam tytuł tomu „Dzikie czereśnie…” inspiruje i otwiera w czytelniku nowe przestrzenie – tak dla oryginalności skojarzeń, jak i dla języka.
4 Styczeń 2021
Tajemnica miłości towarzyszy człowiekowi od wieków. Chrystus niósł ze sobą przesłanie miłosierdzia, zaś Budda współczucia. Tymczasem Dalajlama naucza o otwartym sercu, a jego nauki chętnie są cytowane nawet przez osoby oferujące pomoc terapeutyczną.
14 Grudzień 2020
Tej jesieni kobiety wyszły na ulice – i choć może niektóre z nich nie zostaną nigdy matkami, to wszystkie w tych dniach poczuły się siostrami. Chciały nad sobą nawzajem czuwać i wypowiadać głośno swoje zdanie. Tymczasem poetki w różnych krajach czynią to od zarania poprzez strofy wierszy…
3 Grudzień 2020
Człowiek się na przestrzeni lat zmienia. Kultura na przestrzeni wieków się zmienia. I język się zmienia. Czasem nawet z dnia na dzień.
1 Listopad 2020
Droga pani Schubert, coraz częściej śledzimy umarłych. Monitorujemy miejsca, w których już ich nie ma. Zabezpieczamy ślady słów. Suchą karmą Bento Kronem Light przekupujemy Cerbera, trójgłowego psa. Obserwujemy śmiertelny zbieg okoliczności. Ścigamy wzrokiem nieobecność. I cały czas, niepostrzeżenie, idziemy za nimi. A z nich tylko zima...
/Ewa Lipska, "Umarli" z tomu "Miłość, droga pani Schubert"/
 
9 Sierpień 2020
Niektóre podróże przenoszą nas jeszcze dalej, niż sięga wzrok – w głąb ducha. Napotykani na drodze ludzie skłaniają nas do refleksji, wspomnień, weryfikacji własnych przekonań, poszukiwań, o które wcześniej byśmy siebie nie podejrzewali…
1 Sierpień 2020
Czasem aż chce się poprosić o skrzydła. O to, aby poniósł nas wiatr, którego nic nie wiąże na niebie i ziemi. I żeby tak zachłysnąć się tą wolnością, upoić światłem, zamknąć oczy…
24 Lipiec 2020
W nicość śniąca się droga
Poistniały czerwienie na niebiosów uboczu –
Poistniały dla nikogo, samym sobie raczej – wbrew...
I nie umiem powiedzieć, skąd uległość mych oczu
Tym zarysom drzew na chmurze... Trzebaż oczom takich drzew?...
Wiem, że muszę wypatrzeć w nicość śniącą się drogę.
Odchodzimy gdzieś co chwila i co chwila brak nam lic...
I nie mogę cię pieścić i nie pieścić nie mogę –
Tylko patrzę w zmierzch za tobą i nie pragnę widzieć nic.

Strony