Dzieła Mahlera i Sibeliusa w interpretacji maestro Saschy Goetzla
Abonamentowe koncerty symfoniczne Filharmonii Krakowskiej – w piątek, 9 października 2026 roku o godz. 19.30 i w sobotę, 10 października br. o godz. 18.00 – wypełnią dzieła Gustava Mahlera i Jeana Sibeliusa w interpretacji Saschy Goetzla, który poprowadzi Orkiestrę Filharmonii Krakowskiej. Twórczość obu kompozytorów będzie także przedmiotem rozmowy z dyrygentem w ramach Dyskusyjnego Klubu Muzycznego „Wszystko Gra”, która odbędzie się bezpośrednio przed sobotnim koncertem – w Sali Złotej o godzinie 16.30.
Sascha Goetzel po raz kolejny wraca do krakowskiej Filharmonii z dziełami późnego romantyzmu. W lutym tego roku mieliśmy okazję wysłuchać podczas prowadzonych przez niego koncertów Das Lied von der Erde Gustava Mahlera z zaproszoną do współwykonania dzieła Ester Pavlů, w marcu tego roku wybrzmiał pod jego batutą m.in. Koncert skrzypcowy d-moll op. 47 Jeana Sibeliusa z Pawłem Wajrakiem w partii solowej. Dzieła Mahlera i Sibeliusa wypełnią w całości oba anonsowane wieczory, prezentując zgoła odmienne tendencje przejawiające się w twórczości obu wybitnych kompozytorów doby późnego romantyzmu. Krakowska publiczność będzie bowiem miała okazję wysłuchać Gustava Mahlera – Blumine z I Symfonii D-dur Tytan oraz Pięć pieśni do tekstów Friedricha Rückerta (w interpretacji przywołanej już czeskiej mezzosopranistki Ester Pavlů), a po przerwie VII Symfonię C-dur op. 105 i poemat symfoniczny Finlandia op. 26 Jeana Sibeliusa.
Punktem wyjścia do tego zestawienia nazwisk i dzieł mogłoby stać się spotkanie obu wielkich twórców, do jakiego doszło jesienią 1907 roku w Helsinkach, jakie przeszło do historii muzyki jako jedna z najsłynniejszych i trwających przez całe życie kompozytorów polemik dotyczących istoty symfonii i ogólnie artystycznego rzemiosła. Mahler, który w korespondencji z żoną pozwolił sobie na uszczypliwe uwagi w stosunku do swojego interlokutora, nazywając słyszany podczas koncertu utwór jego autorstwa „zwyczajnym kiczem, doprawionym pewnymi ‘nordyckimi’ akcentami orkiestrowymi niczym swoistym sosem narodowym”, krótko przed śmiercią planował jednak poprowadzić wykonanie I Koncertu skrzypcowego swojego oponenta. Sam – wrażliwy ogromnie na krytykę – postanowił pozbawić napisaną przez siebie I Symfonię skrytykowanej części pt. Blumine. Dyrygent Max Steinitzer wspominał, że „uznał je za zbyt sentymentalne, zdenerwował się i kazał mi obiecać, że zniszczę partyturę fortepianową, którą na jego podstawie stworzyłem”. Dopiero 60 lat temu muzyczny świat odzyskał rękopis tego dzieła za sprawą biografa kompozytora, Donalda Mitchella. Od tego momentu stanowi ono osobną pozycję w katalogu wykonywanych kompozycji Mahlera, my zaś będziemy mogli wysłuchać go podczas najbliższych koncertów Orkiestry Filharmonii Krakowskiej, którą poprowadzi jej II dyrygent – Sascha Goetzel.
